قفس تنهايی ...

 

ريه هامو ميسوزونه     آه سردم،

<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

که با درموندگی ويأس ، تمام راهو از سينه من ، تا پنجره ،

 

                                                          ميره تا چشمامو ميبندم...

 

هرچی با خودم ميگم ، اين همه بيتابی نکن ...  آه نکش ...

 

موندنی باشه ميمونه ...

 

رفتنی هم باشه ، چه فايده ؟

 

مگه زوری ميتونی رنگ  گلو عوض کنی؟

 

مگه زوری ميتونی پرنده رو مهمون يک قفس کنی؟

 

اگه عشق تو براش يک قفسه ،

 

همه حرفای دلت براش تو حکم نفسه ...

 

اگه نازنين ،

              تمام دلخوشيت ، بسته به يک نگاهـشه !

 

اگه واقعاً همونطور که ميگی ... دوسش داری ....

 

                                                     ... بذار بره !

 

                  بذار اين پرنده از کنج قفس رها بشه ...

 

شايد عيب از خودته !

 

شايد اين تنهايی ...

                     ... اين قفس تنهايی ...

 

شده زندون دلت !

                     نه ؟

                            نشده ؟

 

من که با تو ،  سرِ بازی ندارم ،

 

                                      حرف و حديث حيله بازی ندارم !

 

يه نگاهی به خودت کن ، يه نگاهی به دلت !

 

-        ببين از کجا ،

                      رسيدی به کجا !

 

شايد عيب از خودته !

                         با قفست !

 

                       ...

 

                       ... از تک و تنها تو قفس نشستن و دم تزدن ...

 

                   ... دوست رو به چوب روندن و هم پيالگی با ناکست !

 

                           ....

آره نازنين ،

               نگاه کن !

                          ببين از کجا ...

                                          ... رسيدی به کجا !

/ 8 نظر / 13 بازدید
محسن ( سرزمين آرزوها )

سلام دوست عزيز وبلاگ زيبا و پرمحتوايي داريد ... اين نخستين گامي بود كه به كلبه زيبايتان نهادم ... اگر فرصتي دست داد ، كلبه حقير را با ردي از خود منور گردانيد ... حق يار بيداردلان

آخرين ترانه ی باران

فرداد گرامی بادرودی گرم....... دوست خوب و سراينده آگاه و توانا هميشه دل نوشته هايت برايم دلچسب بوده چون ازبن مايه خرد و انديشه واحساس نشات می گيرند....... دوستی با شما برايم افتخاريست بزرگ درک می کنم شمارا که درآن برهوت دلتنگی چرا گاهی خامه ات روی صفحه روان نمی شود ولی دوست مهربانم نوشتن هميشه بهترازسکوت است....... منهم انگاری سالهاست می شناسمت واين ازشگفتی های پيوند احساس است دوستی می گفت پيوند ها دردنيای مجازی محکم ترهستند چرا که آدمها اول با احساس هم گره می خورند........ برای تو نازنين سرايشگرعاشق بهترين آرزوهارادارم هميشه درکنارم هستی تندرست وشادکام و خنداندمی خواهمت

برنادت

من در اين گوشه سبز ابدی گرچه در پاييزم شادی چلچله را ميبينم و شکوفايی گيلاس و بهار نارنج عطرشان در نفسم میپيچد من به آبی عميق به تن سبز زمين معتادم... ------------------------------ سلام به داداش فرداد گلم...خوشحالم که آپ ديت فرموديد بلاخره خوب هستيد؟استراليا هم کشور قشنگيه هاااا...هر جا هستید خوش باشيد

مریم

سلا ممممم ... چه عجب ! ... از دیدن کامنتتون واقعا خوشحال شدم ... دوباره ها مبارک ! در ارزوی خاک در یار سوختیم // یاد آور ای صبا که نکردی حمایتی ... اره .. اگر واقعا دوستش داری نباید حس تملک نسبت بهش داشته باشی ... اصلا عشق درست در اون نقطه ای شروع میشه که هیچ انتظاری برای گرفتن هیچ چیز وجود نداره ... آخه ... گر از دوست چشمت به احسان اوست // تو در بند خویشی نه در بنددوست !!!! فرداد عزیز .. گاهی برای بودن .. جاودانه شدن ... رنده ماندن و زندگی کردن ... باید گذاشت و رفت ... هی رفیق ! ایستایی یعنی مرگ !!! ... و اینو بدون که کنار گذاشتن چیزی به معنای از دست دادن نیست بلکه به معنای به دست آوردن اون چیزیه که انتظار تو رو میکشه ... ببخشید پر حرفی کردم .... آخه مدتی بود اینجا ننوشته بودم

محمود

سفر ترا به سلامت,مرا به من بسپار ** مرا به لحظه بدرود خويشتن بسپار** غرور شعر مرا پيش پاي آتش ريز ** به داغگاه دلم حسرت سخن بسپار ** مرا كه دورترين شاخه ام بهاران را** به خاك فاجعه,عريان و بي كفن بسپار ** سرود تلخ مرا اي صلابت تاريخ!** به ذهن نارس اين عصر دلشكن بسپار** * شبانه كوچ كن از سرزمين لالائي** مرا به خوابگه سرد ياسمن بسپار** چو عطر پونه به دامان آسمان آويز** مرا به غربت پهناور دمن بسپار** دل مرا كه پر از نوحه ي پريشاني ست** به قمريان جدا مانده از چمن بسپار** به كوچه هاي تهي مانده از ستاره ام,هر شام** دوباره مست و غزلخوان و گامزن بسپار ** ز خط خاطره ام بگذر,اي طلائي رنگ سفر ترا به سلامت_ مرا به من** بسپار ...سلام سلام سلام..... آقا كلي خوشحالمون كردي ...بايد قول بدي ديگه نري و زود به زود آپ كني گر چه ميدونم گرفتاري اما چيكار كنيم كه ما رو گرفتار خودت كردي در پناه حق..... دوستدارت محمود

noosheen

salam man az weblogeton didan kardam khlei ghashang bood tabrik migam behetoon khosh saligheyid lotfan be man ham sar bezanid kheli khoshhal misham felan bye man montazere u va nazereton hastam

مریم

سلام .. ااا این کامنت دومی رو من نذاشتم ... نمیدونم کیه که توی وبلاگ دوستان به اسم من کامنت میزاره ........ واقعا براش متاسفم

noosheen

salam mamnoon ke behem sar zadidi bazham ghadam ranje farmayid ma montazerim