دنباله دار ...

.

.

.

از حـرکت باز ایـستاده ،

بی حوصله و ناتوان ،

در یکدیگر جستجو میکنیم ...

آرامشی که خدایانمان در واقعهء آفرینش ،

گـوشـه ای از ذهنمان، به فراموشـی سپـردند !

و صدای جاری زمان ،

در ژرفنای گندابگون ِ  " واماندن"  بین غریزه و اختیار ...

نبض تند اشتـیاق را  حواله میکند

به شریان دنباله دار ستـوه و سازش معنویمان –

              - آنجا که خود ،

                                   خدای خویشیم –

واحـد و   احـد ...

یگانه محور محرک خودستیز،

                                       - بی نیاز ...

                                       - بی اعتنا ...

                                       - بی شرم ...

مچاله شده در کنج نمور سردابخانهء فراموشیهای کودکیهامان...

- و عادت پس گردنی خوردن و مردانه خندیدن از فشار غرور و ناتوانی !  

در قاموس کدام اسطوره آمـد ،

که هراس...

مبنای رابطه ای گستاخانه باشد

که میزان علاقه اش در سیلان دروغ و اضطراب سنجیده میشود…

و عشق ...

نامی شود، بر آن نهاده ...

هراس من از تنهایی نبود که ترا به ماندن اصرار کرد!

هراس من از زخم برداشتن پوستهء شفاف و تـرد محبت بود

که بین من وتو حایل شد !

و تو این مهم ،

وقتی دریافتی که من ، از آن ِ خود شدم ...

                                                      - بند گسیخته ...

                                                      - مغرور ...

                                                      - بی تفاوت ...

                          *  *  *  *

 شیون گیتار ، آغاز میشود...

با همان صدای دلخراش همیشگی...

اینبار با یک تفاوت!

برای دل خودم مینوازم...

و چه بر دلم مینشیند.

 

جسارت ،

نبود هراس نیست !

که اوج وحشت است و میل بی انتهای پیشروی در راهی ناشناخته...

Courage, is not the absence of fear! It is the presence of fear! Yet the will to move on !

William Shakespeare

 

/ 20 نظر / 16 بازدید
نمایش نظرات قبلی
?؟ ص د ف ?؟

تمام اين ها شروع شد از يک نقطه ي کور روي کاغذ مي پنداشتم که اينها چيزي نيستند جز خطهاي کج ليکن او مرا بشارت داد به فردايي روشن ~~~

نسيم

شاهين جان مثل هميشه بی نظير بود. چه زيبا گفته بودی که: جسارت نبود هراس نيست.

محمود

هم قفس از چه خاموش نشستي لب به آواز بده من و تو همدردیم!!! غزلی تازه بگو قصه از شادي و از خوبي و از مهر بساز و بگو: كه گذشت آن همه بي مهري و بي همنفسي باز هم مي رسد از راه كسي... همسفر، گر شکست بال دلت باز بپر ننشین؛ که در قامت پروانه نشستن جرم است پر بکش سر بزن باز به باغ و ببین که هنوز عطر گلی تا خدا باز ترا مي تواند ببيرد و تو سرمست از اين موهبتش غم و اندوه بدل مانده خود بر باد كن عشق را فرياد كن عشق را فرياد كن... (با سروده اي ديگر از خودم به روز شدم )

مونا

عمیق ترین درد زندگی مردن نیست بلکه نداشتن کسی است که الفبای دوست داشتن را برایت تکرار کند و تو از او رسم محبت بیا موزی.

مرغ سحر

اهمم ... من نميدونم.. آره هست.. خوب بورو مرحله بعدی درست مثل بازی کامپيوتری

آخرين ترانه ی باران

فرداد نازنين بادرودی گرم........ واحدو .......... واحد يگانه محور محرک خودستيز بی نياز........ بی اعتنا......... بی شرم همیشه نوشته هایت چنگی است برزخمه دل خون فشان جاری عشق دربرهوت خود گم گرده ها..... خودفراموشها سرگردانان بی توشه راه تاریخ...... نقشه راه......... راهی بسوی عشق وآزادی وتلاش....... یک نه....... صدچند این سرخوردگان از جنون و جنگ و جنایت بدنبال سرپناهند......... تا خستگی های روز و ماه و سالشان رابدر کنند....... باورشان کنیم سیل بی قرارانندو بابهترین آرزوها برای شما سنبل شوروشعرو شعور واحساس ارادتمند همیشگی. در

?؟ ص د ف ?؟

اجازه بده يک سفر در پاييز داشته باشيم من بالهاي پاييز را براي تو دارم اجازه بده تا به مکان مقدسي سفر کنيم که تنها براي دو نفر ساخته شده است زمان ما در اين زندگي فاني است زمان چون رودي هجوم مي آورد اجازه بده تا يک لحظه از زماني که براي خودمان است را پيدا کنيم ما خواهيم ساخت و خوابش را خواهيم ديد بيا و ساکن پاييز شو وقتي که برگها رنگشان تغيير مي کند و دعوتنامه اي براي قلبت ارسال مي کنند من بالهاي پاييزي براي تو دارم

محمود

سلام....نماز روزه ها قبول .....به روزم....در پناه حق