هلا ... وطن !

.

..

به سينه زخم تو دارم ...

                                    هــلا  وطــن !

رسيده وقت تلافی ...

                                   به پــا ... وطــن !

به قرن قرن زمانت ،

                                  چه افتخار کنم ؟

که خون ديده بيالوده ...

                                 هر کجات ... وطن !

نه جنگل و نه کويرت ،

                                 نه خاک و نه دريات ...

نه آن شقايق سرخت ،

                                 نه لاله زيبات ...

که هر چه نام تو دارد ...

                                 به خون دل سيراب ...

که هرچه بوی تو دارد ...

                                چه مبتلاست ... وطن !

هر آنکه جان به کفش بود ...

                                     ... بهر اين گل و خاک ،

                 اسير و مضحکهء غير و آشناست ... وطن !

کدام پهلوان تو امروز ...

                                 ... سينه کرده سپر ؟

کدام مرد دلاور ...

                                 ... که با خداست ... وطن !

هميشه عاشق  تو ... 

                                   به گريبان سرش خميده شده ...

هميشه مرد و زنت ...

                                   ... سر ِ دار بلاست ... وطن !

به دانه دانه‌‌ء خاکت ...

                                    ... نشان داغ دل است ...

به کوه و سنگ و به دريات ...

                                     ... افتراست ...

                                                          ... وطن !

...

/ 29 نظر / 17 بازدید
نمایش نظرات قبلی
من«خواب»راخواب ديدم!

با رنگ سرخ می افکنم طرحی از آبی را از رنگ زرد برای قلبم بستری می سازم و خاهم پوشانید رنگ سبز را در پیراهنی سیاه تا به سوگواری هر چیز سبز ،‌ تا به سوگواری هر خواب سبز بنشیند

pedarbozorg

fardad aziz salam, mayeye basi eftekhar ast ke mara az doostane khod bedanid, anooshe bashid.

مريم

عااااااااااااااااااااااالی بود .

رزا

دريغا که ايران ويران شده...

م ر ي م

لنی

سلام...به روزم و منتظر