متولد مهر...

متولد مهر بود !

با نگاهی غمگين و نافذ. نگاهش، تا مغز استخوانم را گرم ميکرد و صدايش چنان گرم

بود که تمام تابستان را مثل دستمالی سفيد و نرم، دور قلبم میپيچيد.

حس با او بودن، همه چيز را از يادم ميبرد و زمان را متوقف ميکرد.

متولد مهر بود.

نهم مهر...

هيچوقت به جشن تولدش نرفتن و هيچوقت تولدش را تبريک نگفتم... انگار ميترسيدم!

وقتی کنارم بود، واژه ها را گم ميکردم و چنان ساکت ميشدم که خنده اش ميگرفت و

بالبخندی که يکوری کنج لبش مينشست، میپرسيد: چی شده!؟ باز ياد عشقت

افتادی!؟ ... ميخنديدم و بدون هيچ حرفی بهش نگاه ميکردم.

متولد مهر بود.

يکروز ازم خواست عکسشو بکشم. چنان وسواسی  به خرج دادم که همه صداشون

در اومد ! ۲۷ بار کشيدمش و فقط يکی از عکسها رو که از همه بهتر شده بود بهش

دادم. سياه قلم بود و لبخند قشنگشو به زيبايی نشون ميداد !

۲۶ تای بقيه رو هم، چسبوندم دور تا دور اتاقم!

حالا ديگه مجبور نبودم برای ديدنش، چشمهامو ببندم !

متولد مهر بود !

وقتی رفت،

انگار يکی از حس هامو از دست دادم.

و اون حس هنوز جايگزين پيدا نکرده....

سالها از رفتن او ميگذره و من فقط در خاطراتم دنبالش گشته ام....

 

                             *  تو و آنهمه عاطفهء سرشار ....

                                                           من و اينهمه تنهايی *

 

تمام شب،

                 کنار پنجره ،

                                   تنها .....

خاطرم، ياد تو را با خود داشت.

ياد شبهای پر از وسوسهء خواستنت،

که به ماه و شب و خواب ...

                                         سخن عشق تو را ميگفتم.

ياد آن خندهء زيبا و زمعنا لبريز ،

و نگاهت ...

که پر از وسوسه و شور و هوس بود ونياز ،

                                                    و به هر گوشهء جانم ،

                                                                           زخم جانکاه جدايی ميزد.

تو هميشه به لبت ،

                            رنگ سرخ و لزج خاطره ميماليدی...

من ، هميشه غمگين .

                             و به زندان تمنا ، محبوس.

من به زنجير علائق در بند ....

                                     تو ، پر از ميل گسستن بودی.

تو نگاهت ،

موج توفان و تلاطم به نگاهم ميريخت ...

و تنت ،

عطر اثيری سفر را به تنم ، می آکند...

من هنوز ،

             از اثر عطر نفسهای تو سرشار سرور ...

تو ،

          سفر ميکردی.

و به زيبايی نقش پر يک پروانه ،

طرح دنيايی را ...

                      ... که در آن خواهی زيست ...

با همه وسعت و سنگينی آهنهايش ،

                                      بر تن سبز خيال ،

                                                               می کشيدی با ذوق !

... هيچ اما به من انديشيدی !؟

که به چه دلهره آهنگ جداييمان را ،

                                                  زير لب ميخواندم !؟

هيچ آيا بمن انديشيدی ؟

                              که به چه وحشتی از تنهايی ...

                                                                        ... به تو ميخنديدم !؟

                                             ...

تو سفر کردی و رفتی ...

                                    ... و سفر کردن تو ،

                                         باعث مرگ قناريهای ...

                                                                     ... عاشق باغچه شد !

تو سفر کردی و رفت ...

                          آنهمه زيبايی...

                                            آنهمه شور و شتاب ...

                                                                           ... به شتاب !

                                           ....

من همه عمر ،

                     به زيبايی اندوه تو انديشيدم.

همه تنهايی خود را ،

                          به در و پنجره و خنده و گل ، بخشيدم.

همه اندوه بيابانها را ...

                             ... به ستوه سفری بی پايان ....

                             ... به دل انگيزی اميد ...

                                                                ... به جان ،

                                                                                      کاويدم.

تو همه آيت انجام شفق گشتی و من ،

                                                     به چه ذوقی ،

                                                     همه شب ... تا به سحر ...

                                                                               ... عطر تو را بوييدم ...

سحر از عطر اقاقيها مست ،

به تب گرم هماغوشی تو ...

                                      ... بوسه بر باد زدم !

و به هر قطرهء باران بهاری ...

                                      ... که به لب ، نام تو داشت ...

                                                                           ... خبر وصلت دريا دادم !

من به هر باغ،

                      نشان از گل لبخند تو دادم ...

و به خاموشی يک فاخته ...

                                      ... هر دهکده را ...

                                      ... کو به کو ...

                                      ... بام به بام ...

                                       ... پی امنيت دستان پر از عاطفه ات ...

                                                                                           ... بال زدم .

ای همه زيبايی ...

ای پر از عاطفه و نور و غزل ...

ای دلت مأمن آسايش و امْيد و صفا ...

ای هميشه مؤمن ...

                        ... به توانايی عشق ،

                                                     - خاطرت ايمن باد !

                                                     - جاودان باد مرامت !

                                         - جای غم باد هر آندل ، که نخواهد شادت !

 

 

 

                                                                        

 

/ 18 نظر / 16 بازدید
نمایش نظرات قبلی
شهرام ناظري

با عرض سلام خدمت ياران عاشق وبلاگ شهرام ناظري با آهنگ و شعر جديد آپلد شد

R O S A

و اينک. اين زمان است ميگذرد آرام! و اين من است که از بخشش شبانهء نگاهت و کلام خوانده شد ات ميآيد.! نگاهت پر از نور بود و صداقتي ماندگار. تا کنون . تا به فردا.! بي پرده بگويم! از نگاهت بالا رفتم. در نگاهت سبز شدم . به نگاهت انس گرفتم! و من در آنجا ماندم!.... و باز اين منم پرومته اي در پناه افسون نفسهايت. و باز اين تويي پرند ه ايي کوچک! در پناه گرم آتش نفسهايم.! و اين بار اين منم .! انتهاي ماندن ... نرفتن .. بودن .. ! و اين تويي !! درختي پر شکوفه در بهاري سبز! و اين ماييم.. که مباييم . مي خوانيم .. ميخواهيم که بمانيم .. ! با هم و از براي هم...! و اينک کوچ پرنداه اي از دل... که از اوج آسمان باز خواهد گشت. در ميان زوال سبزينه ها که از سوسوي . ني ني . چشماني خسته تر از فردا ست..! و من باز خواهم گشت ... باز خواهم گشت .. و در عادت نفسهايت خواهم رفت. و باز خواهم گشت. و همچون نفس در سينه ات حبس خواهم شد

niloofareabi

می سوزد و می پرسد ..کو؟ ...کو؟ آی فاخته ی شکوهمند.. تو هم از غياب معشوق شعله می کشی..بر شاخ عناب؟...

elaheh

سلام .ممنون که به من سر زدی. ... يک متولد ماه مهر را ميشناسم که عاشقش هستم. واقعا نگاه نافذی دارند.

mohman

سلام . و نياز داشت تا سروده شود .. . گفت تا دگرگون شود ... و رفت تا ديده شود ... بدين منزل کی رسيد .. نرسيد... ممنون . آپم . فرداد عزيز

laleh

سلام .. شرمنده فرموديد آقای شکوهی.. از حضور سبزتون واقعا خوشحال شدم، باز هم خوشحالمون بفرماييد!

armita

سلام دوست عزيز بازم می گم خيلی زيبا بود منتظر اپ بعدی هستم من اپ کردم خوشحال می شم نظرتون رو بدونم هميشه موفق باشين

BERNADET

سلام به داداش فرداد گلم...اينقدر شرمنده بودم که روم نميشد کامنت بزارم...به خدا شرمنده ام داداش گلم ...آخه چه جوری عذر خواهی کنم ازتون؟؟دوستتون دارم...خواهر پر مشغله ی خودتون رو ببخشيد لطفاْ...

niloofareabi

سلام ؛ ممنون که باز هم اومديد.. در پناه حق