تصوير کن مرا !

                    بر شيشه های يخزده ...

                    بر جلد يک کتاب ...

                    بر تختهء سياه ِ کلاست ...

وقتی که من ،

                   تو را ...

                     در سطر سطر ِ دفتر ِ شعرم ،

                                                          - تصوير می کنم !

                    بر صفحه صفحهء دفتر ِ قلبت ...

                                                        ... تصوير کن مرا !

/ 5 نظر / 13 بازدید
صبا

دارد نقشم کمرنگ ميشود.........باور کنين مشکل ترين قسمت ويرايش قالب در بلاگ اسکای لينک کردن هستش ...وگرنه من...

سهیک

فرداد نازنين با درودی گرم.............................>>>* دل نوشته ات مانند هميشه زيبا و سرشار از واژه های پرترنم عشق است......آفرين بسيار خرسندم که با شما اهل انديشه و خردورزی آشنا شدم.......چشم براه نوشته های شما هستم با سپاس از مهرورزی شما من هم چنان يک نوآموز هستم.......................................................... بوبن می گويد: بين من و دنيا شيشه ای وجوددارد من با نوشتن ...بی آنکه شيشه را بشکنم ازآن عبورمی کنم...اين هنررا کودکان بمن آموخته اند... تندرست و شادکام و هم چنان عاشق و استوار باشی

مرغ سحر

سلام.. فرداد .. خوبی ..! خشی .. ؟! من خيلی گرفتارم..بايد ببخشيد ..سر می زنم..اما چون در اف می خونم..کامنت نمی ذارم.. اين شعرت هم زيبا بود و کمی هم يه خودخواهی عاشقانه....خيلی جالبه تمام عاشقان با همه تعظیم در برابر معشوق انتظار دارند که معشوقشون عشق شدید تری داشته باشه...جالبه.. موفق باشید

مریم

سلام ... خوبيد ؟ .... کم پيداييد؟.... شعرت عاليست ... منم آپم

زرتشت

افسوس فکر کردم که جاودانه خواهد بود نقشی که از رخت تصویر کرده ام نقشی که با خیال در کورسوی سرد زمستانی تصویر کرده ام نقشی که بعد یاد تو ... یک آه بر شیشه اتاقک خود نقش کرده ام